Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Η βάπτιση μας, part 2


Ναι ρε, κόντρα σε όλα είμαστε ευτυχισμένοι 




Όσοι με διαβάζετε συχνά θα έχετε παρακολουθήσει όλη αυτήν περιπέτεια που είχαμε με τον μικρό μας (κι επίσημα πλέον) Άγγελο Ραφαήλ! Για το λόγο αυτό είχα διπλή χαρά να ετοιμάσω την βάπτιση του κι έναν σημαντικό λόγο να γίνουν όλα μοναδικά κι ιδιαίτερα όπως είναι κι αυτός. Δεν υπήρχε δηλαδή περίπτωση να αγόραζα έτοιμο προσκλητήριο, μπομπονιέρα κλπ κι αυτός ήταν ένας από τους δυο λόγους (ο άλλος είναι η μούρλα μου) που ξεκίνησα να ψάχνω ιδέες και να χαζεύω στον ιντερνετοκόσμο από Δεκέμβρη μήνα-γέννησα 24 Γενάρη :)

Αρχικά έψαχνα για μπομπονιέρα και βρήκα αυτό το υπέροχο κουτάκι που έκλεινε με δυο φτερά αγγέλου, το συναρμολόγησα, αγόρασα κουφέτα και διαφανείς θήκες κι έτοιμη η μπομπονιέρα μας. Κάπως έτσι μπήκαν κάποια στοιχεία vintage στην βάπτιση μας καθώς και κάπως έτσι συνέχισα να συνδέω πράγματα σε φιστικί αποχρώσεις.



Συνέχεια είχε το κείμενο του προσκλητηρίου. Έπρεπε κι αυτό να είναι ιδιαίτερο οπωσδήποτε. Η Αθηνά έχει μεγάλο ταλέντο κι ότι κι αν της ζητήσεις, για όποια περίσταση κι οποιοδήποτε στυλ θα σου γράψει τα κατάλληλα λόγια. Γνωρίζοντας την περιπέτεια μας έγραψε 2 κείμενα κι εμείς καταλήξαμε.

Μετά ήρθε η σειρά του προσκλητηρίου. Η αγαπημένη μου Νάντια, γραφίστρια στο δημιουργικό team μεγάλης εταιρίας, ταυτίστηκε μαζί μου κι έδωσε τον καλύτερο της εαυτό. Μετά από πολλές συζητήσεις και δεκάδες εικόνες κατέληξα στην ιδέα του ουράνιου τόξου που συμβολίζει την αισιοδοξία, την ελπίδα αλλά και την παιδική αθωότητα κι είναι το επακόλουθο της μπόρας. Κάτι τέτοιο δεν ζήσαμε κι εμείς με τον μικρό; Η χημεία μου μαζί της έφερε άριστα αποτελέσματα, χαμόγελα και κέφι.

Η ηλεκτρονική μορφή
Μια γωνιά για τις ευχές


 Και μια άλλη με γλυκίσματα




Με γέμιση σοκολάτα / μπανάνα...κόλαση!
Σαπουνόφουσκες



 Και νεράκια με το επίσημο πλέον οικογενειακό μας λογότυπο :)



Από την απέναντι πλευρά η Βάλια του Beaucoup Handcrafts με τον υπέροχο πάγκο της, να σερβίρει παγωμένη σπιτική λεμονάδα και βυσσινάδα καθώς και νερό με λεμόνι και δυόσμο! Μη μου πεις πως δεν πρόσεξες λεπτομέρεια;;; Τα ποτηράκια έχουν πάνω το ουράνιο τόξο :)



Υπέροχη, ευγενική και χαμογελαστή για ακόμη μια φορά.Δρόσισε τους πάντες και πλαισίωσε ιδιαίτερα όμορφα την ημέρα εκείνη.


Για στολισμό εκκλησίας δεν ήθελα κάτι συνηθισμένο αλλά ούτε και κάτι ακριβό. Η απλότητα μαζί με μια πιο οικονομική λύση έφερε στο νου μου αυτήν την ιδέα. Να κρεμάσω μπουγάδα από ζιπουνάκια! Αγόρασα λοιπόν 13 ζιπουνάκια όσα είναι και τα γράμματα του ονόματος του, έφτιαξε η Νάντια τις μακέτες και τα τύπωσα!




  
Η κολυμπήθρα σκέτη. Δεν ήθελα τίποτα πάνω της.



Από εκεί κι ύστερα όλα πήραν τον δρόμο τους. Γήινα χρώματα, φυσικά υλικά, λινάτσα, ξύλο, πέτρες, δυο παλιά μπατζουρια...




Όταν λοιπόν κανονίζαμε τα περί βάπτισης είχαμε πει πως δεν θα κάνουμε απολύτως τίποτα λόγω οικονομικών παρά μόνο να βγούμε για φαγητό εμείς και οι κουμπάροι. Όμως όσο περνούσε ο καιρός κι ειδικά όσο βλέπαμε πως το παιδί μας είναι μια χαρά στην υγεία του δεν μπορούσαμε να μην μοιραστούμε τη χαρά μας μαζί με τους γονείς μας και τα αδέρφια μας. Για μας η βάπτιση ήταν η αφορμή να γλεντήσουμε για το γεγονός αυτό, το παιδί μας είναι καλά! 

Έτσι κλείσαμε ένα χώρο για αυτές τις 4 οικογένειες και πάλι όσο περνούσε ο καιρός ενώ έλεγα πως δεν θα κάνω τίποτα άλλο με έτρωγε μέσα μου..."μα να μην στολίσω τα τραπέζια;" Αποφάσισα στο γλέντι να υπερισχύει το κίτρινο χρώμα κι έτσι αγόρασα 4 κίτρινα γλαστράκια κι έβαλα μέσα βασιλικούς. 

Στην αρχή σκέφτηκα να αγοράσω και κίτρινα runner αλλά αμέσως κατάλαβα πως δεν μου ταίριαζε, είπαμε ήθελα κάτι διαφορετικό, κάτι άλλο... Κι η ιδέα ήρθε πάλι χαζεύοντας στο ίντερνετ, θα φτιάξω σουπλά! Η Νάντια λοιπόν πέρα του ότι μου τα έφτιαξε μου έδωσε άλλη μια ιδέα. Να τα πλαστικοποιήσω και να τα πάρουν μαζί τους φεύγοντας οι καλεσμένοι. 



Στο κέντρο του τραπεζιού δίπλα στον βασιλικό έβαλα μια μικρή κορνιζούλα διπλής όψεως. Στην αρχή σκέφτηκα να έχει το σχέδιο που θα είχε και το σουπλά και να γράφει το όνομα του παιδιού μας, όμως όχι... έπρεπε να γράφει κάτι ιδιαίτερο εκεί πάνω... Το βρήκα! " Θοδωρή θες να γράψουμε δυο λόγια στον γιο μας; Εσύ από τη μια πλευρά κι εγώ από την άλλη; " 



 Ξέρεις κάτι παρεάκι μου; Σε ευχαριστώ για όλα από καρδιάς. Νιώθω την αγάπη σου και το ενδιαφέρον σου έντονα. Δέχομαι emails μαμάδων με το ίδιο πρόβλημα, με σύνδρομα, με "θέματα".. δεν έχει και πολύ σημασία. Σημασία έχει που βοήθησα έστω και λίγο (να όσο πατά η γάτα) μερικές γυναίκες να πάρουν μια απόφαση, να μην υποχωρήσουν, να παραμείνουν δυνατές και να δεχτούν το διαφορετικό με αγάπη. 
Γιατί η αγάπη πάντα στο τέλος νικάει.

" Αδερφούλη μου πάλι καλά που γεννήθηκες! "

*Ευχαριστώ το φωτογραφείο Ermidis, για αυτό και το λογότυπο σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες, για την υπέροχη συνεργασία